Oto druga animacja, którą zrobiłem z okazji 30-lecia Parku Jurajskiego dla The LEGO Group i Universal Pictures. Film z zestawem 76960 okazał się największym hitem z całej piątki. Na oficjalnym kanale YouTube LEGO nabił ponad 2 miliony wyświetleń! I codziennie ta liczba rośnie!

Przyznaję, że jestem zaskoczony, że akurat ten film stał się najpopularniejszy. Nie czułem, żeby jakoś wyróżniał się fabułą, czy sferą wizualną, na tle innych. Ale dopóki coś nie zostanie wypuszczone to nigdy do końca nie wiadomo jak się przyjmie wśród publiczności.

Kontynuując poprzedni post napiszę parę ciekawostek.

Tak jak przy poprzednim filmie, i chyba każdym jaki się kręci, była masa zabawy, zajawki i pozytywnej energii połączonej z kreatywnym rozwiązywaniem przeróżnych problemów technicznych i twórczych.

Najbardziej zapamiętałem rozważania jak w ogóle ożywić Brachiozaura w animacji. Nie ruszają mu się nogi, więc nie bardzo mógł się przemieszczać w ciekawy sposób . Ruch ogona jest bardzo ograniczony - kręci się tylko wokół własnej osi. Pozostaje więc tak naprawdę tylko szyja i głowa.

To był główny punkt zaczepienia przy wymyślaniu fabuły. No i kichnięcie :) Musiało się pojawić :) To scena, którą doskonale pamiętałem z oryginalnego filmu.

Nie pomagał też fakt, że jest bardzo wysoki. Przez niego sceneria, czyli wszystkie drzewa, budowane przez ekipę z WAWLUGu (BHs, Jetboy, Liwnik) musiały być naprawdę duże.

Uwaga! Ciekawostka. LEGO w materiałach wewnętrznych dla twórców czasem wskazuje ten film jako przykładu wzorcowego filmu stop motion. :D

Uwaga! Następna ciekawostka ;) Oryginalnie ten film został nakręcony w formacie pionowym (pod telefony), w proporcjach 4:5, ale z uwzględnieniem też formatu 16:9. Czyli tego, który oglądacie teraz. 16:9 to format panoramiczny, taki jak w telewizorach, monitorach czy kinach. Czemu o tym piszę?

Bo są to absolutnie różne formaty, w których zupełnie co innego widać. Załączam obrazek. Sami zobaczcie różnicę. W jednym widać więcej po bokach, w drugim więcej na dole i górze. Kręcenie z myślą o obu formatach wymaga zbudowania większej ilości scenerii, żeby gdzieś nie zostały puste fragmenty. I ogólnie wprowadza masę ograniczeń dla pracy kamery, umiejscowienia postaci w kadrze itp. itd.

Ogólnie zawsze się smucę, że świat zmierza do pionowych czy kwadratowych video. Tak trzymamy telefony i dlatego ten format staje się coraz bardziej popularny. Wiele lat zajęło ludzkości zanim z domów zniknęły telewizory kineskopowe w formacie 4:3 (prawie kwadrat). Zastąpiły je płaskie, panoramiczne wyświetlacze z podobnymi proporcjami (16:9) do ekranów kinowych. I przede wszystkim podobne do tego jak widzimy świat naszymi oczami. Widzimy świat panoramicznie. Oczy są umiejscowione obok siebie.

I teraz się cofamy w rozwoju i konsumujemy treści w pionie. Aby obraz pionowy był dla nas naturalny, musielibyśmy mieć oczy umiejscowione jedno pod drugim :D To nie jest normalne :)

Kocham format obrazu 16:9, a jeszcze bardziej 2.40:1, czyli ten taki typowy kinowy. To są dla mnie prawdziwe filmowe standardy. I mam nadzieję, że powstaną kiedyś takie telefony jak w serialu Expanse. Są pionowe, ale mają poziome rozszerzenie video :) Cudo :) Trzymasz pionowo, ale obraz jest panoramiczny.

Dobra, trochę odbiłem od głównego tematu. Ale i tak już tyle na dziś wystarczy. Do zobaczenia w części trzeciej, z trzecim filmem o dinozaurach. :)

Update:
Już jest następna część artykułu - kliknij tutaj.